پشت پرده مناقصه پروژه ملی پل خلیج فارس

توان بالای برندگان یک مناقصه ملی! + اسناد

برندگان قرارداد یک میلیارد دلاری تنها 27000 دلار سرمایه دارند و در سال جاری تاسیس شده‌اند و تاکنون هیچ پروژه اجرایی در این زمینه نداشته‌اند!!! آیا به نظر شما این اقدام استفاده بهینه از توان شرکتهای داخلی است؟ نمایندگان ملت در مجلس شورای اسلامی نباید بر موارد این چنینی نظارت کنند؟به گزارش خبرنگار اعزامی بورس نیوز به محل بازگشایی پاکتهای مناقصه پل خلیج فارس در بلوار اسفندیار (دفتر مرکز امور مناطق آزاد و ویژه اقتصادی) کنسرسیومی به رهبری پترو ساحل توسعه خلیج فارس + شرکت هدایت سرمایه گذاری ایده برنده این مناقصه شده‌اند و حمید بقایی، معاون رئیس جمهور ضمن اعلام این مطلب در جمع خبرنگاران اظهار امیدواری کرده که پیمانکاران داخلی به بهترین نحو این پروژه را به انجام رسانند.

رقم دقیق اجرای پروژه 650 میلیون یورو است که 15 درصد آن را دولت تعهد کرده و مابقی از طریق تامین اعتبار کنسرسیوم سرمایه گذاری می‌شود و پروژه باید طی سه سال انجام شود و از پایان سال جاری کلید می‌خورد.

کنارگذر جنجالی رامسر و سکوت معنا دار مشـاور دانمارکی!

ادعای مشارکت DHI در پروژۀ کنارگذر ساحلی رامسر در شرایطی مطرح می شود که در وب سایت شرکت مذکور کوچکترین اشاره ای به این پروژه نشده است!

 

دومین همایش اخلاق حرفه ای در شرایطی برگزارشد. که به نظر می رسد علیرغم همۀ شعارها و ادعا های اسلامی و انسانی بعضی از مسئولین اجرایی، پایمال کردن اساسی ترین موازین حقوق حرفه ای و نادیده گرفتن ابتدایی ترین آموزه ها و اصول اخلاقی درعرصه های مختلف فعالیت های مهندسی، رفته رفته به طبیعت ثانوی این عده بدل می شود و از این رهگذر، دانش آموختگان وشاغلین در این حوزه آینده شغلی ای تیره و تار و در خوش بینانه ترین فرض، سرنوشتی مبهم را پیش رو خواهند داشت.

دراین نظام (ضد) ارزشی که شاید بتوان آن را محصول بلوغ زودرس تکنوکراسی به ظاهر مکتبی حاکم بر فعالیت های مهندسی کشور دانست و لااقل در رشتۀ مهجور ( ومحجور!) معماری، دروغگو دیگر دشمن خدا نیست چرا که اگر "مصلحت نظام" اقتضاء کند، آرشیتکتی که برجسته ترین سابقۀ حرفه ایش طراحی ساختمان های 4-5 طبقۀ اداریست، یک شبه به جمع انگشت شمار طراحان برج های مخابراتی چند صدمتری جهان می پیوندد!

 نخبه و چهره شدن هم ظاهراً ملاک و معیار علمی روشن و به خصوص چهارچوب اخلاقی مشخصی ندارد و از جمله "مفاخرمعماری" جامعۀ ما می تواند این باشد که معماری ایرانی در روز روشن و در "عصر انفجار اطلاعات" اثر آرشیتکتی فرانسوی را به نام خود جابزند²[اینجا] و با فروتنی تمام به انتظار تعریف و تمجید افکار عمومی بنشیند!

عدالت درجامعۀ مهندسی هم یعنی اینکه در گوشه ای از مملکت و در یک جلسۀ "دورهمی"، پروژه ای 650 میلیون یورویی به شرکتی جعلی با 100 میلیون تومان سرمایه واگذار شود³[اینجا] و در گوشه ای دیگر مدیرعامل شرکتی با سی- چهل سال سابقۀ طراحی و اجراء، برای دریافت مطالبات ناچیز خود ماهها و بلکه سالها درانتظاربه سربرد!

و بالاخره "اتکاء به توان مالی و مهندسی داخلی" یعنی اینکه پروژۀ 13 هزارمیلیارد ریالی پرمسأله ای را با ادعای استفادۀ صد درصد از توان داخلی کلنگ بزنی⁴[اینجا] و از همان ابتدا چشمت به دست سرمایه گذار چینی باشد!

زمانی هم که از پاسخگویی به انتقادهای فنی کارشناسان مستقل داخلی عاجز شدی، با همۀ "ولایتمداری" فراموشت شود که درسال حمایت از " تولید ملی، کاروسرمایه ایرانی" به سرمی بری و برای "اسکات خصم" به اسم اعظم ازلی یعنی بهره گیری از خدمات "مشاور خارجی" پناه ببری!

نزدیک 8 ماه پیش، زمانی که مقاله ای درنقد " پروژۀ کنارگذرساحلی رامسر" نوشتم⁵[اینجا] هدفی جز دفاع از حریم و حرمت حرفۀ خویش نداشتم.

غرضم طرح مجدد سؤالات و ابهاماتی بود که پیشتر در جلسۀ توجیه طرح⁶[اینجا] از سوی مشاور بی جواب مانده بود و به عبارت بهترعملاً بی اهمیت قلمداد شده بود .

نهایت خواسته ام توجه دادن جامعۀ مهندسی به این اصل اساسی اخلاقی بود که (به خصوص وقتی پای افکار واموال عمومی در میان باشد) وظیفۀ وجدانی و تکلیف حرفه ای مشاور نه تبعیت و تمکین نسبت به خواسته های مالی، تبلیغاتی و یا سیاسی کارفرما، بلکه ایفای نقش وکیل مدافع و حافظ منافع جامعه است.

از تجربۀ نقد "برج میلاد" و "پل جوادیه" آموخته بودم که در این گونه "دعوا" ها خیراتی شیرین تر از دشنام و تهمت و افتراء در انتظارم نخواهد بود! پیش بینی ای که این بار نیز به لطف حضور "خودجوش و مردمی" خیلی از سیاهی لشکر های به ظاهر بی طرف و غیر وابسته به جریان ذینفع در پروژه و با گزنده ترین و غیرکارشناسی ترین لحن و ادبیات ممکن به واقعیت پیوست؛

باکم از رندان تیرانداز نیست       طعنۀ تیرآورانم می کشد

به حکم موازینی که داعیۀ دفاع از آنها را دارم و به عنوان "نمونه های آماری"، به گزیده ای از نظرات اعم از موافق و (به خصوص) مخالف پاسخ دادم؛ ازجوان دانشجویی که انگیزۀ صرفاً عاطفی دفاع از استاد (مدیر عامل شرکت مشاورپروژۀ مورد نظر) تنها مجوز(؟) ورود وی به این بحث کاملاً تخصصی بود تا هم دوره ای مجعولی که بدون کوچکترین اشاره ای به اشکالات مطرح شده در مقاله، "طومارهای ماهانۀ " بنده را " درمحکوم کردن پروژه های پیشتازملی و بین المللی" بهانه ای برای فرونشاندن "خشم نهفته!؟" ام ارزیابی کرده بود⁷.

امیدوار بودم مسئولین رسمی پروژه رویکرد و برخوردی متفاوت داشته باشند اما افسوس که این تفاوت عمدتاً در مقام اظهار و تثبیت (ضمنی) جایگاه فخیم مدیر پروژه و همکاران " ترازاول"⁸  و مصون از خطای ایشان و بعضاً در لحن آمرانۀ مدیر محترم پروژه و تخطئه و استهزاء (مستقیم و) غیرمستقیم شخص اینجانب بود و نه در جهت ارائۀ پاسخی قابل قبول به ابهامات و مخاطرات غیر قابل انکار پیش روی طرح.

آخرین تشبث مشارالیه یعنی ادعای مشارکت شرکت دانمارکی⁹DHI[اینجا] در فازهای مطالعاتی و طراحی پروژۀ کنارگذرساحلی رامسر صرفنظر از صحت و سقم آن و به خودی خود متضمن دو واقعیت تلخ بود؛ نخست اقرارصریح مجموعۀ کارفرما به نقش تعیین کنندۀ مشاور خارجی در یک پروژۀ "صد درصد ملی!" و دوم استمداد از شرکتی که پیش از این گردآوری و پردازش اطلاعات پایه و هدایت فنی پروژه های بد فرجام مشابهی را در سواحل امارات بر عهده داشته است¹⁰![اینجا] جملات زیر عین عبارات مدیر پروژۀ کنار گذر ساحلی رامسر در (بخشی از) پاسخ ایشان به مقالۀ حقیر است:

" . . . مشاور بین الملی DHI دانمارک نیز مدل ریاضی و فیزیکی آن ( منظور پروژۀ کنارگذر ساحلی رامسر است ) را بر اساس استانداردهای روز دنیا تهیه می کند تا جای هیچگونه نگرانی در کلیه جوانب طرح باقی نماند."

و درجای دیگر: " . . . شرکت DHI دانمارک که ما از ابتدا برای مدل سازی ریاضی و فیزیکی از او استفاده کرده ایم . . "

ادعای مشارکت DHI در پروژۀ کنارگذر ساحلی رامسر در شرایطی مطرح می شود که در وب سایت شرکت مذکور کوچکترین اشاره ای به این پروژه نشده است¹¹! [اینجا]

به دنبال این اظهارات و برای استعلام کم و کیف این مشارکت فرضی، درتاریخ 2012/5/26 (1391/3/6) از طریق ایمیل، خواستار اظهار نظر صریح مدیرعامل DHI در این خصوص شدم (تصویر1) و چون پاسخی دریافت نشد، مجدداً در تاریخ 2012/6/10 (1391/3/21) نامۀ دیگری خطاب به مدیریت شرکت و هشت معاونت ذیربط آن ارسال کردم و یاد آورشدم که عدم پاسخگویی DHI به درخواست مذکور در بهترین فرض بطور تلویحی بیانگر بی اعتنایی گردانندگان آن شرکت نسبت به افکار عمومی ملت ایران و همچنین به منزلۀ تأیید ضمنی مشارکت آنان در یکی از پراشتباه ترین پروژه های ساختمانی تاریخ مهندسی این کشور خواهد بود.

هفت ماه از آن تاریخ می گذرد و سکوت محض تنها پاسخ مسئولین DHI به این مراجعات بوده است؛ سکوتی که با توجه به ماهیت ¹²DHI  و سابقۀ همکاری این شرکت با کارفرمای پروژۀ کنارگذرساحلی رامسر ( سازمان بنادر ودریانوردی ) درپروژه های مطالعاتی بزرگ وگسترده ای همچون ¹³ICZM [اینجا] و ¹⁴ISWM [اینجا] می تواند چندان هم خالی ازمعنا نباشد.

تصویر 1

 http://www.memarinews.com/Pages/News-3441.html - 3

http://www.memarinews.com/Pages/News-10591.html -4

http://www.memarinews.com/Pages/News-7937.html -5

6- نشست هم اندیشی کنار گذر ساحلی رامسر،‌ 18 خرداد 1390/ انجمن مفاخر معماری ایران

7- نگاه کنید به نظرات خوانندگان ذیل مقالۀ مذکور؛ منظور نوشته های اینجانب در سایت "معمـاری نیـوز" است.

8- نگاه کنید به نظرات خوانندگان ذیل مقالۀ مذکور؛ ظاهراً منظورمدیر پروژۀ محترم "طراز" به معنی طبقه وسطح بوده است و نه"تراز" بنایی!

9- DHI مخفف Danish Hydraulic Institute : مؤسسۀ هیدرولیک دانمارک. شرکت DHI با بیش ازیک هزار کارمند درسراسر جهان ومتجاوز از 116 میلیون یورو درآمد در سال 2011 میلادی، ازشرکای مهم تشکل های زیر مجموعۀ سازمان ملل متحد ازجمله "سازمان بهداشت جهانی" و " برنامۀ محیط زیست سازمان ملل" است. این جایگاه ویژه، DHIرا به یکی از شرکای بالقوۀ دولت ها ومدیران ارشد اجرایی کشورهای درحال توسعه تبدیل کرده است؛ موقعیتی که به خصوص از زمان افشای رسوایی مالی برنامۀ " نفت دربرابرغذا " دغدغۀ اصلی منتقدین ساختار مدیریتی و مکانیسم (های) اقتصادی عملکرد نهاد های تحت پوشش سازمان ملل بوده است. در این خصوص نگاه کنید به مقالۀ تحلیلی" تأثیر رسوایی [ برنامۀ ] نفت دربرابرغذای سازمان ملل متحد" نوشتۀ "رابرت مک ماهون" در:

http://www.cfr.org/un/impact-un-oil--food-scandal/p10675#p1

10- نگاه کنید به گزارش رسمی DHI در خصوص نقش این شرکت در پروژه های "نخل"(Palm) و"جهان"(World) در:
http://www.dhigroup.com/News/2005/08/26/DHIBusinessActivities.aspx

11- مراجعه کنید به وب سایت شرکت DHIبه نشانی: http://www.dhigroup.com

12- پی نوشت 9 را ببینید.

13-Integrated Coastal Zone Management : " مدیریت یکپارچۀ مناطق ساحلی" در: http://www.pmo.ir/fa/search?q=iczm

Iranian Seas Wave Modeling- 14 : " مدلسازی امواج دریاهای ایران" در: http://www.pmo.ir/fa/search?q=iswm

منبع: سایت خبری معماری نیوز - سید محسن شهیدی

روشی جدید برای سرمایش ساختمان‌ها: تعریق!

خبرآنلاین-بهنوش خرم‌روز:ما و بسیاری دیگر از جانوران با تعریق بدن خود را خنک نگه می‌داریم. اگر بتوانیم به ساختمان‌ها هم چنین قابلیتی بدهیم، می‌توانیم با صرف هزینه کمتر، آب باران را ذخیره کرده و در گرما، برای خنک کردن ساختمان از آن استفاده کنیم 

 در بسیاری از موجودات از جمله انسان،‌ تعریق یکی از راه‌هایی است که بدون صرف انرژی اضافه، به خنک نگه داشتن بدن کمک می‌کند. چرا از همین راه برای خنک کردن ساختمان‌ها استفاده نکنیم؟

به گزارش دیسکاوری، الاین روتزتر و همکارانش در موسسه فناوری فدرال سوییس واقع در زوریخ، نوعی پلیمر مخصوص تولید کرده‌اند که در زمان بارندگی آب را جذب می‌کند و وقتی هوا گرم می‌شود، ‌به اصطلاح عرق می‌کند. از تبخیر آب می‌توان برای خنک کردن خانه استفاده کرد و در نتیجه در مواقع زیادی، نیاز به استفاده از سیستم‌های تهویه مطبوع و کولر از بین می‌رود و در نتیجه در مصرف انرژی صرفه‌جویی می‌شود.

این پلیمر، که پلی اِن- ایزوپروپیلاکریلامید یا به اختصار پی.ان.آی.پی.ای.ام نامیده شده، به صورت پوششی ساخته شده که روی آن را روکشی پوشانده که به آب باران اجازه می‌دهد، جذب پلیمر شود. وقتی باران می‌بارد، پوشش پلیمری مانند یک اسفنج عمل کرده و آب را به درون خود می‌کشد. اما وقتی در معرض تابش مستقیم آفتاب و دمای ۳۲ درجه سانتیگراد قرار می‌گیرد، فشرده می‌شود و ویژگی‌های آب‌گریز آن باعث می‌شود آب را از خود بیرون دهد و در نتیجه مانند این است که عرق کرده باشد.

این پوشش‌های پلیمری روی خانه‌های کوچک نمونه،‌ در اندازه همان خانه‌های کوچکی که در کنار قطارهای مدل گذاشته می‌شود، آزمایش شده و نتایج حاکی از آن است که بهتر از پلیمرهای معمول می‌توانند خانه را خنک کند. به علاوه،‌ این پوشش، عایق خوبی برای خانه هم به حساب می‌آید،‌ چرا که بسیار به کندی گرم می‌شود.

مرحله بعدی آزمون این پوشش‌های پلیمری، ‌آزمودن آن‌ها در سرما است محققین هنوز نمی‌دانند که این پوشش در برابر یخ‌زدگی چه واکنشی از خود نشان می‌دهد.

با این وجود، تا به همین‌جا هم،‌ می‌توان گفت که این پوشش پلیمری برای افرادی که در مناطق استوایی بارانی زندگی می‌کنند، جایی که هم باران و هم گرمای فراوانی وجود دارد، و در مناطقی که نصب یک دستگاه تهویه مطبوع یا کولر می‌تواند خیلی پرهزینه باشد، مفید خواهد بود.

نماهای شیشه ای؛ خمپاره های خفته بر گسلها

این روزها رشد قارچ گونه برج های شیشه ای درحالی زنگ خطر رواج غرب گرایی در معماری را به صدا در آورده اند که نگرانی از خطرناک بودن نماهای شیشه ای بر روی گسل، شهروندان را به فکر فرو برده است.
به گزارش بنانیوز (BanaNews.ir) برج های شیشه ای همچون سرو قامت بلند کرده و خیابان های شهر را در انعکاس هیبت و بزرگی خود قورت می دهند!

این درحالیست که این نوع معماری وارداتی که بدون تلفیق و هماهنگی با معماری ایرانی در شهرها در حال توسعه است، نه تنها خود یک نوع جنگ نرم و تغییر ذائقه مردم محسوب می شود بلکه در شهرهای زلزله خیزی همچون تبریز همچون خمپاره های خفته عمل می کنند.

فراموشی معماری ایرانی و رواج غرب گرایی

این روزها دیگر معماری اسلامی و ایرانی در کهن شهر تبریز تبدیل به خاطره ای دور شده که تنها جزو آرزوهای مردم و مسئولان این شهر است و این درحالیست که خاک شهر تبریز از دیرباز، کانون پرورش علم و هنر بوده و در خاطرات خود شکوفایی مکتب تبریز در عرصه نقاشی و معماری را به واسطه خوش ذوقی هنرمندان و اندیشمندان این خطه دارد.

و این چنین است که با قدم زدن در این شهر دیگر اثری از معماری اصیل ایرانی و اسلامی دیده نمی شود و برج و ساختمان های عظیمش تنها یادآور رد پایی از شهرهای کشورهای غربی است.

گودبرداری غیر اصولی

سازه نیوز-مسعود راویان:هرچند وقت یک بار ، در اخبار سراسری و یا صفحات حوادث روزنامه ها، شاهد نقل خبرهای مربوط به ریزش ساختمانی در مجاورت زمین گودبرداری شده به طریق غیر اصولی هستیم که علاوه بر وارد آوردن خسارات مالی جبران ناپذیر، متاسفانه باعث نقص عضو یا مرگ ساکنان آن می شود.  

ریشه یابی عوامل به وجود آمدن چنین حوادث ناگواری، می تواند به ما در تصمیم گیری به منظور جلوگیری از تکرار اتفاقات مشابه، کمک کند . می توان با بهره گیری از اساتید و دست اندرکاران متخصص و مجرب در علم ژئوتکنیک ، علاوه بر تدوین نظام نامه جامع و معرفی گردش کار مناسب جهت کنترل گودبرداری، ضوابط فنی و اجرایی مربوط را تهیه و در قالب مباحث مقررات ملی ساختمان، به عوامل ذی ربط، ابلاغ نمود. مباحث ۷ و ۱۲ مقررات ملی، تا حدودی حاوی ضوابطی در این باره بوده که متاسفانه تاکنون در بسیاری از ساختمان ها، مفاد آن اجرا نمی گردد.

در کشور ما تعداد مهندسینی که دارای علم و تجربه کافی باشند ، بسیار کم است . این کمبود در دانشگاه ها باید از طریق گدراندن دوره های آموزشی پر شود . این دروس باید مسائلی مانند نحوه انجام آزمایش های لازم ژئوتکنیکی بر اساس جنس خاک  نوع ساختمان، نحوه استفاده از نتایج آزمایشگاه جهت طراحی ، روش های متداول و فناوری های جدید در زمینه تثبیت خاک و سازه های نگهبان را در بر گیرد. ضمناً روش های نوین حتی الامکان باید متضمن پرهیز از هزینه گزاف و صرف مدت زمان زیاد باشد.

متاسفانه در بسیاری از شهرها از یک یا چند روش سنتی ( و بعضاً غلط ) بدون توجه به چگونگی بافت خاک و شرایط محیطی ( مانند تراز آب زیرزمینی) استفاده می شود که مهترین عامل ایجاد حوادث مذکور است . جهت پرهیز از هرگونه حادثه مشابه، باید به طور جدی دست افراد غیر متخصص در این زمینه کوتاه شود و کلیه مراحل آزمایش ، طراحی ، اجرا و نظارت، زیر نظر متخصصین مربوطه انجام پذیرد.

خوشبختانه سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور در قدم اول در حال تدوین نظام نامه « اعطای صلاحیت طراحی، نظارت و اجرای گودبرداری» است که کلیات آن به تصویب رسیده و پس از تصویب نهایی توسط شورای مرکزی ، به وزرات راه و شهرسازی پیشنهاد می شود. در این نظام نامه، حدود صلاحیت مهندسین عمران و دوره های آموزشی لازم درج شده است . قدم بعدی تدوین راهکارهای اجرایی و گردش کار مناسب به همراه سیستم نظارتی کارآمد با مشارکت تمامی ارگان های ذی ربط است . همچنین باید انجام آزمایش ژئوتکنیک، حداقل در ساختمان های پند طبقه و خصوصاً دارای زیر زمین ، الزامی می شود که در چند استان در حال اجراست . مشاورین آزمایشگاهی ژئوتکنیک نیز بر اساس علم روز، آموزش دوره ای دیده و از تجهیزات مدرن استفاده می گنند .

نیاز است تا استفاده از دستگاه های روز دنیا و فناوری های جدید به مجریان ( پیمان کاران) آموزش داده شود. البته بومی سازی در این فناوری ها نیز باید در نظر قرار گیرد. انجام مطالعات تحقیقی و پژوهشی بر روی انواع بافت خاک بر اساس شرایط بومی استان ها و ارائه راهکارهای مناسب اجرایی و همچنین تهیه نقشه های پهنه بندی و ریز پهنه بندی ژئوتکنیکی شهرها( خصوصاً شهرهای پر جمعیت ) نیز بسیار مفید است . دانشگاه ها و سازمان های نظام مهندسی ساختمان می توانند نقش موثری را در این زمینه ایفا کنند . نهایتاً فرهنگ سازی می تواند در آگاهی رسانی به مردم و تسریع در اجرای موارد یاد شده، اثرات مطلوبی داشته باشد.

مسلماً وزارت راه و شهرسازی در ارتباط با اجرایی شدن این راهکارها و جلوگیری از وقئع حوادث تلخ احتمالی آینده، نقشی محوری و انکار ناپذیر دارد.

منبع :