این مرداب در میان جنگل انبوه ’’فی ین‘‘ چالوس قرار گرفتهاست.
این تالاب یک هکتار وسعت و حدود ۴ تا ۵ متر عمق دارد. آب آن از چشمههای اطراف تأمین میشود و شیرین است.
غیر از درختان جنگلی که دورتادور آن را فرا گرفتهاند، پیرامون و سطح مرداب نیز پر از نی و گیاهان مردابی است.
این تالاب در ارتفاع ۷۳۰ متری دریا قرار گرفتهاست و مأمن پرندگان و آبشخور وحوش است.
این پارک بیش از ۲۰۰ هکتار مساحت دارد و مانند سایر پارکهای جنگلی، درختان خودرو و انبوهی را درخود جای دادهاست.
گونههای مختلف گیاهان شمشاد آن بیش از ۷۰۰ سال برآورد گردیدهاست.
پارک نمک آبرود با طبیعت بکر و وحشی، ضمن حفظ سیستمهای اکولوژیکی به عنوان یکی از پارکهای جنگلی زیبای جهان محسوب میشود.

پارک جنگلی چالوس(فی ین) در هفت کیلومتری جاده چالوس ـ تهران واقع شدهاست.
رودخانه چالوس که از کنار آن میگذرد ویژگی خاص و جالبی به آن میبخشد.
در این پارک، اردوگاهی احداث شدهاست که کلبه و کومههایی برای اقامت مسافران دارد.
این پارک امکانات خاص تفرجگاهی نظیر میز، نیمکت وجایگاه بازی بچهها نیز دارد.

بر اساس پژوهشهای باستان شناسی،کرانه دریای کاسپین از مراکز مهم تمدنی ماقبل تاریخ،تاریخی و اسلامی ایران است.
با توجه به کاوشهای علمی به عمل آمده ،غار علی تپه در حدود ۱۲۵۰۰سال قبل و غارهای هوتو و کمربندحدود ۹۵۰۰قبل از میلاد به عندان قدیمی ترین پناهگاه انسانهای اولیه در منطقه شناسائی شده است.

مردمان بومی مازندران قبل از ورود آریائیها به این سرزمین به شیوه های چادر نشینی و گله داری زندگی می کردند.
دو تیره در میان آنها متمایز بوده اندیکی تپوریها که طایفه ای جنگجو بودند و نام قدیم مازندران «طبرستان»نیز منسوب به این قوم است،دیگری آماردها که در اطراف آمل فعلی سکونت داشتند.
واژه مازندران که از نظر جغرافیائی بخش بزرگی از طبرستان بوده است در
حوالی سده هفتم هجری قمری جانشین نام طبرستان شد.
این پل که در مرکز شهر و بر فراز رود چالوس قراردارد بنای آن در سال ۱۳۱۱ هـ.ش شروع و در سال ۱۳۱۲ به بهرهبرداری رسید.
طول پل ۲۰۰ متر و عرض گذرگاه باجان پناه ۶٫۵ متر میباشد.
قسمت فلزی آن دارای یک چشمه به طول ۶۸٫۵ متر است و در سو به دو دهانه طاق منتهی میشود. اتصالات فلزی تماما پرچ کاری و به گونه تزئینی است.
دو طرف پل به صورت پایه چراغها و
مجسمه شیرهای سیمانی آراسته شدهاست.




