ساروج یکی از مصالح قدیمی مصرف شده در ایران و بعضی کشورهای کنار خلیج فارس می باشد که تاریخ شروع کاربرد دقیق آن را نمی توان حدس زد ولی نمونه هایی ۷۰۰ ساله از ساروج هم اکنون در نقاط مختلف ایران یافت می شوند.
از کشورهای دیگری که ردپایی از ساروج در آن یافتیم و در دانشگاههای آن نیز، به ساروج به عنوان یک ملات نگریسته می شود، کشور عمان می باشد که در دانشگاه «سلطان قابوس» ، حتی مقاله هایی نیز در این زمینه ارائه گردیده است.
آخرین باری که در ایران از ساروج استفاده شده حدود هشتاد سال قبل و در ابتدای دوره پهلوی بوده که از این تاریخ به بعد این ملات کلا به فراموشی سپرده شده و از صحنه معماری ایران حذف گردیده است و فقط در کتب مصالح به آن اشاره شده است.


این عمارت که در آبادی ولی آباد محور کندوان و در کنار جاده به عنوان اقامتگاه موقت رضاخان ساخته شده بود.
بنایی است کوچک از یک طبقه با زیرزمین، ایوان آن دارای ستونهای مدور با پایه ستون و سرستونهای بسیار ظریف و پرکار است و بام بنا به صورت شیروانی است.
این اثر که در فاصله چهل کیلومتری محور چالوس ـ کرج و در محلی به نام دزبن و در کنار رودخانه چالوس واقع شده، متعلق به دوره پهلوی اول است
که همزمان با احداث محور کندوان جهت استراحت موقت بنا شدهاست و در حال حاضر به عنوان رستوران کاربری دارد.
از گذشتههای دور تا به امروز چند نهر قدیمی از رودخانه پر آب سرآبرود جهت آبیاری زمینهای کشاورزی منشعب میشدهاست که یکی از آنها نهر ملک جوب میباشد.
حفر این نهر را به سلسله پادشاهی پادوسبانان نسبت میدهند.
ملک جوب خود شامل ملک جوب شرقی و ملک جوب غربی است که ملک جوب شرقی دارای ۴ کیلومتر طول است و محل آبگیری آن از بالای رودبارک بوده و ۲۹۰ هکتار زمین را آبیاری میکند و ملک جوب غربی که آبگیری آن از داخل محله و لوال کلاردشت است و ۸٫۵ متر طول دارد و حدود ۱۳ هکتار زمین را آبیاری میکند.
در گذشته در مسیر این نهر آسیابهای آبی زیادی مشغول به کار بودهاند که امروزه اثری از آنها بر جای نماندهاست.
پهلوی اول به موجب سفرهای متعددی که به کلاردشت نمود بنای یک کاخ و ۱۵ ساختمان بزرگ دولتی را در دستور کار خود قرارداد.
برخی از این بناها که هم اکنون در جانب شمالی خیابان پاسداران قراردارند، شامل ادارههای دخانیات، منابع طبیعی، کانون فرهنگی، شهرداری، نیروی انتظامی و سرم سازی است.
این قصر که بر روی تپهای مشرف به دشت کلار و در محله اجابیت واقع در دو کیلومتری شهر کلاردشت قرار دارد از بناهای دوره پهلوی است که در سال ۱۳۱۸ ش احداث گردید.
بنایی است دو طبقه در محوطهای بزرگ و محصور و بام آن بصورت شیروانی است.
این بنا زمانی به عنوان موزه مورد بهره برداری قرار میگرفتهاست و هم اکنون در اختیار نهاد ریاست جمهوری است و داخل آن نیز دارای اشیا و لوسترهای زیبا و نفیس میباشد.











