چرا مدرسه و دانشگاه خیر ؟
۱۴ سال قبل در چنین روزهایی SERN (پیشرفته ترین و بزرگترین آزمایشگاه فیزیک ذرهای جهان) اعلام کرد برای نخستین بار بوزون هیگز (ذره بنیادی اولیه دارای جرم) مشاهده و کشف شد. رسانه ها به ذره هیگز لقب جنجالی "ذره ی خدا" را دادند که این لقب با انتقاد خود پیتر هیگز و فیزیکدانها همراه شد.
این ذره برگرفته از نام پیتر هیگز فیزیکدان انگلیسی است که 64 سال قبل نظریه خود را ارائه داد اما حدود ۵۰ سال بعد در آزمایشگاه اثبات و ذره اولیه مشاهده شد. پیتر هیگز موفقیت نظریه خود را بعد از نیم قرن صبر به چشم دید و در 84 سالگی برنده جایزه نوبل فیزیک شد.
بطور خلاصه نظریه هیگز توضیح میدهد که چرا ذرات بنیادی جهان جرم دارند. اگر این مکانیزم وجود نداشت، تمام ذرات با سرعت نور حرکت میکردند و هیچوقت اتمها، ستارهها، سیارات و زمین و در نهایت ما به وجود نمیآمدیم.
بر اساس این نظریه کل کیهان با یک میدان نامرئی (میدان هیگز) پوشانده شده است و «بوزون هیگز» در واقع ذرهای است که نشان دهنده برانگیختگی یا ارتعاش در همین میدان است و وجود این میدان را سرانجام به اثبات رساند.
نقد هیگز به سیستم دانشگاهی و دنیای امروز:
اگر الان جوان بودم شاید در سیستم دانشگاهی دوام نمیآوردم، چون برای فکر کردن به آرامش احتیاج دارم. امروزه سیستمهای دانشگاهی از دانشجویان و دانشمندان انتظار دارد مدام در حال تولید مقالات باشند.
من نمیتوانم در چنین سیستمی کار کنم و در این فضای پرتنش و پرسرعت زنده بمانم. من به آرامش نیاز داشتم تا بتوانم عمیق فکر کنم؛ چیزی که دنیای امروز دیگر برای آن ارزش زیادی قائل نیست ...
● نفت شاید ۲۰۰ دلاری شود*
فایننشال اکسپرس نوشت:
¤در صورت ادامه تنشها و مسدود ماندن مسیرهای حیاتی کشتیرانی مانند تنگه هرمز، قیمت جهانی نفت میتواند به سرعت تا ۱۵۰ تا حتی ۲۰۰ دلار در هر بشکه افزایش یابد.
¤قیمتها در ابتدای هفته پس از رسیدن به حدود ۱۲۰ دلار ناگهان به زیر ۹۰ دلار سقوط کرد، اما چشمانداز بازار همچنان بیثبات ارزیابی میشود.
¤ سایمون فلاورز، تحلیلگر ارشد شرکت وود مکنزی میگوید حتی اگر درگیریها متوقف شود، بازگشت سریع عرضه نفت ممکن نیست.
¤ به گفته او، در حالی که نفت ذخیرهشده در بنادر میتواند سریع وارد بازار شود اما بازگرداندن چاههای تعطیلشده به ظرفیت کامل ممکن است هفتهها یا حتی بیشتر زمان ببرد.
●هشدار غول نفتی عربستان:
بسته شدن تنگه هرمز فاجعهبار است
مدیرعامل آرامکوی عربستان:
ادامه بسته ماندن تنگه هرمز در پی حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، میتواند پیامدهای فاجعهباری برای بازارهای جهانی نفت به همراه داشته باشد.
اختلال در کشتیرانی تنگه هرمز نه تنها بر حمل و نقل و بیمه، بلکه بر بخشهای هوانوردی، کشاورزی و صنعت خودرو نیز تاثیر گذاشته است.
اگر بحران ادامه یابد، ذخایر جهانی نفت با سرعت بیشتری کاهش خواهند یافت.
●هشدار وزارت انرژی آمریکا: بعید است تا سال دیگر میلادی قیمت بنزین به قبل از جنگ باز گردد*
خبرنگار فارنپالیسی:
وزارت انرژی ایالات متحده هشدار داده است که بعید است قیمت بنزین و گازوئیل تا اواسط سال ۲۰۲۷ به سطح قبل از جنگ بازگردد.
این امر باعث افزایش هزینهها برای صنایع مختلف از کامیونداری و کشاورزی گرفته تا خطوط هوایی و خردهفروشان خواهد شد
قیمتهای نفت در بازارهای جهانی این روزها شاهد یکی از شدیدترین جهشهای قیمتی در سالهای اخیر است.
به گزارش بلومبرگ، قیمت نفت برنت و نفت خام غرب تگزاس در بازه کوتاهی از اواخر بهمن تا امروز به طور چشمگیری افزایش یافته و در برخی لحظات از مرز صد دلار عبور کرده است؛ به طوری که نفت برنت در حدود ۱۰۳ تا ۱۰۴ دلار و گاهی تا ۱۱۹ دلار و نفت خام غرب تگزاس در حدود ۱۰۰ تا ۱۰۳ دلار و حتی تا ۱۱۹ دلار به اوج نوسانات رسیده است.
این سطوح قیمتی بالاترین میزان در بیش از یک سال اخیر است و نشاندهنده ورود ریسک بالای ژئوپلیتیک به بازار است، ریسکی که نتیجه مستقیم جنگطلبی آمریکا در منطقه، عامل اصلی آن معرفی شده است.
تنشهای خاورمیانه؛ عامل اصلی تنشهای بازار
این افزایش عمدتاً ناشی از شروع حملات نظامی ایالات متحده و اسرائیل به ایران است که از اواخر فوریه ۱۴۰۴ آغاز شده است.
تنگه هرمز که حدود ۲۰تا ۳۰درصد از نفت خام جهان و حجم قابل توجهی از گاز طبیعی مایع از آن عبور میکند، تحت تأثیر شدید این تنشها قرار گرفته؛
تردد نفتکشها به شدت کاهش یافته یا متوقف شده، هزینه حملونقل به رکورد تاریخی رسیده و در برخی مسیرها تا ۱۵دلار به ازای هر بشکه فقط هزینه حمل اضافه میکند، و حملات به کشتیها و تهدیدهای مکرر باعث توقف یا تغییر مسیر صادرات نفت از خلیج فارس شده است.
علاوه بر این، آسیب به زیرساختهای انرژی منطقه مانند پالایشگاه راس تنوره در عربستان، تأسیسات راس لفان در قطر و برخی نقاط در ایران، تولید و صادرات برخی کشورها از جمله ایران، عراق و کویت را کاهش داده یا قطع کرده است.
واکنش روانی بازار و سفتهبازی نیز نقش داشته؛ ترس از طولانی شدن درگیری و احتمال بسته شدن کامل تنگه هرمز باعث خریدهای هیجانی و فشردگی کوتاهمدت شده، حجم معاملات آتی به رکورد رسیده و تحلیلگران پیشبینیهای قیمتی سال ۱۴۰۴ را افزایش دادهاند.
عوامل جانبی مانند کاهش احتمالی تولید اوپکپلاس در واکنش به تنشها و نگرانی از تأثیر تورمی بر اقتصاد جهانی نیز این روند را تشدید کرده است.در این میان، حملات اولیه ایالات متحده و اسرائیل به ایران – که به عنوان عامل آغازگر این زنجیره از اختلالات عرضه شناخته میشود – نقش کلیدی در ایجاد این بیثباتی داشته و بازار را به سمت قیمتهای بالاتر سوق داده است، در حالی که پاسخهای متقابل ایران عمدتاً واکنشی به این اقدامات اولیه بوده است.
آزادسازی ذخایر استراتژیک برای برگرداندن آرامش؟
در این میان کشورهای غربی، به ویژه اعضای گروه هفت و آژانس بینالمللی انرژی، برای مهار این افزایش قیمت تلاش میکنند و یکی از ابزارهای اصلی آنها آزادسازی ذخایر استراتژیک نفت است.
فایننشال تایمز و بلومبرگ در دو گزارش جداگانه به این مسئله پرداختهاند و نوشتهاند: وزیران دارایی گروه هفت در حال رایزنی درباره آزادسازی هماهنگ ذخایر نفت استراتژیک هستند و پیشنهادهایی برای رهاسازی ۳۰۰تا ۴۰۰میلیون بشکه از مجموع یک میلیارد و ۲۰۰میلیون بشکه ذخایر استراتژیک اعضای خود هستند.
این ذخایر عمدتاً در اختیار کشورهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی مانند ایالات متحده با ذخیره استراتژیک نفت (که حدود چهارصد و پانزده میلیون بشکه دارد)، ژاپن، آلمان، فرانسه و دیگران است. به گزارش رویترز، این ذخایر برای بحرانهای قیمتی طراحی شدهاند و قبلاً در مواردی مانند حمله روسیه به اوکراین در سال ۱۴۰۱ استفاده شدهاند.
با این حال، گفته میشود این ذخایر نمیتوانند قیمت را برای مدت طولانی پایین نگه دارند؛ آزادسازی حتی در مقیاس بزرگ تنها میتواند اختلال چند هفتهای یا چند ماهه را پوشش دهد (معادل دو تا سه هفته عبور عادی از تنگه هرمز) و پس از آن، اگر درگیری ادامه یابد یا عرضه پایدار مختل بماند، فشار صعودی دوباره بازمیگردد.
سیانبیسی گزارش داده است که این اقدامات بیشتر برای جلوگیری از شوک شدید کوتاهمدت مفید هستند تا کنترل بلندمدت قیمت.
جنگ جاری ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، که از اواخر فوریه یا اوایل مارس ۲۰۲۶ شدت گرفته، به یکی از سودآورترین درگیریها برای صنعت تسلیحاتی تبدیل شده است. الجزیره در گزارشی با عنوان «کدام شرکتهای نظامی آمریکا و اسرائیل از جنگ با ایران سود میبرند؟» به بررسی شرکتهای دفاعی آمریکایی و اسرائیلی میپردازد که از این درگیری مستقیماً منتفع میشوند. این جنگ از سوی فرماندهی مرکزی آمریکا علیه ایران راه افتاده و شامل استفاده از بیش از ۲۰ سیستم تسلیحاتی پیشرفته است و میلیاردها دلار هزینه برای ایالات متحده به همراه داشته؛ برای مثال، تنها در ۱۰۰ ساعت نخست، ۷/۳ میلیارد دلار در این جنگ هزینه شده است.
جنگ با ایران به سرعت تشدید شده و شامل حملات هوایی گسترده به زیرساختها، پناهگاههای زیرزمینی و حتی تأسیسات اجتماعی مثل مدارس ایران است. ایالات متحده از بمبافکنهای پنهانکار B-۲ و B-۱، جنگندههای F-۳۵، F-۲۲ و F-۱۵، موشکهای تاماهاک، سیستمهای دفاع موشکی پاتریوت و THAAD، پهپادهای MQ-۹ Reaper و پهپادهای ارزانقیمت LUCAS (با هزینه ۳۵ هزار دلار برای هر واحد) استفاده میکند. ایران نیز با موشکها و پهپادهای ارزانقیمت ولی کاربردی خود به این تجاوز پاسخ داده است.بودجه دفاعی آمریکا در سال ۲۰۲۵ نزدیک به یک تریلیون دلار بوده و دونالد ترامپ هدف افزایش آن به ۵/۱ تریلیون دلار تا ۲۰۲۷ را اعلام کرده است. این ارقام بسیار فراتر از مجموع بودجه نظامی ۹ کشور بعدی جهان است. در مقابل مجموع بودجه دفاعی ایران فقط ۱۳میلیارد دلار اعلام شده است. شرکتهای تسلیحاتی در نشستی در کاخ سفید متعهد به چهار برابر کردن تولید سلاحهای پیشرفته شدهاند و سفارشهای آنها به ۵۰ میلیارد دلار رسیده است.
سود شرکتهای آمریکایی
براساس گزارش مؤسسه تحقیقات صلح استکهلم، شرکتهای آمریکایی تقریباً نیمی از درآمد ۶۷۹ میلیارد دلاری ۱۰۰ شرکت برتر دفاعی جهان در سال ۲۰۲۴ را به خود اختصاص دادهاند. بزرگترین برندهای آمریکایی در این حوزه عبارتاند از:
لاکهید مارتین (درآمد دفاعی ۴/۶۸ میلیارد دلار در ۲۰۲۴): تولیدکننده F-۳۵ ، F-۲۲، سیستم THAAD، HIMARS و موشکهای PrSM و ATACMS. سهام این شرکت در هفته گذشته ۳ درصد و از مارس ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ حدود ۳۷درصد رشد کرده است.
آرتیایکس یا همان ریتیون سابق (درآمد ۶/۴۳ میلیارد دلار): سازنده موشکهای تاماهاک و سیستمهای پاتریوت. بیشترین رشد سهام را داشته؛ ۵/۴درصد در هفته گذشته و ۱۱۰درصد از ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶.
نورثروپ گرومن (درآمد ۹/۳۷ میلیارد دلار): تولید B-۲ و فناوری رادار AWACS. سهام ۵ درصد در هفته گذشته و ۶۰ درصد در سه سال اخیر افزایش یافته.
بوئینگ (درآمد دفاعی ۶/۳۰ میلیارد دلار): تولید B-۱، F-۱۵، EA-۱۸G Growler، P-۸A Poseidon. رشد سهام کمتر (۵درصد در سه سال).
دیگر شرکتها مانند جنرال داینامیکس، L۳Harris، هانیول هوافضا، جنرال اتمیکس (MQ-۹ Reaper) و هانتینگتون اینگالز (ناوهای هواپیمابر) نیز از قراردادهای عظیم منتفع میشوند.
سود شرکتهای اسرائیلی
سه شرکت اسرائیلی در میان ۱۰۰ شرکت برتر مؤسسه تحقیقات صلح استکهلم قرار دارند و از افزایش صادرات فناوری پیشرفته نظامی سود میبرند:
البیت سیستمز (درآمد دفاعی ۳/۶ میلیارد دلار): متخصص پهپادها، سیستمهای نظارت و الکترونیک میدان نبرد.
صنایع هوافضای اسرائیل (درآمد ۲/۵ میلیارد دلار): تولید سیستمهای دفاع موشکی، پهپادهای رزمی و رادار.
رافائل (درآمد ۷/۴ میلیارد دلار): سازنده گنبد آهنین و مهمات هدایتشونده.
این شرکتها از تشدید درگیریهای منطقهای و تقاضای سیستمهای دفاعی و پهپادی بهره میبرند.این گزارش جنگ را «کسبوکاری بسیار سودآور» برای پیمانکاران دفاعی توصیف میکند. افزایش سهام شرکتها نشاندهنده انتظارات بازار از ادامه درگیری و نیاز به پر کردن ذخایر تسلیحاتی است که در جنگهای اوکراین و خاورمیانه کاهش یافتهاند. این سودها در حالی حاصل میشود که هزینه انسانی جنگ سنگین است (ایران گزارش هزارو۲۵۵ شهید عمدتاً غیرنظامی را داده) و قیمت نفت به بالای ۱۰۰ دلار رسیده و اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار داده است.در مجموع، صنعت تسلیحاتی آمریکا و اسرائیل نهتنها از بودجههای نظامی هنگفت، بلکه از تشدید مستقیم درگیریها سود کلان میبرند. این وضعیت انتقادهایی را به همراه دارد که جنگ بیش از آنکه امنیتی باشد، اقتصادی و سودمحور است.
اگر به تاریخچه ساخت موشکهای نوین نگاهی بیاندازیم، برای اولین بار طی جنگ جهانی دوم این مهندسان و دانشمندان هوا فضای آلمان نازی بودند که موفق به ساخت این فناوری شدند. این فناوری پس از گذشت حدود ۸۰ سال پایه و اساس خود را حفظ کرده و کشورهای مختلف صاحب سبک در ساخت موشک توانایی، برد و سرعت این تسلیحات جنگی را بهطرز شگفتآوری ارتقا دادند. در این بخش از اخبار نظامی سایت گجت نیوز تفاوت سه موشک پرکاربرد صنعت نظامی را مورد بررسی قرار میدهیم.
بهطور کلی موشکها از نظر پروسه ساخت، عملکرد جنگی و سرعت دستهبندی میشوند. این موشکها بر اساس الگوی پرواز به دو نوع بالستیک و کروز؛ از نظر سوخت به سه نوع سوخت جامد، مایع و موتور جت و از نظر سرعت نیز به سه نوع مادون صوت، مافوق صوت (سوپرسونیک) و فراصوت (هایپرسونیک) تقسیم میشوند. در ادامه هر یک از این موشکها را از نظر فناوری ساخت و کارکرد به تفکیک مورد بررسی قرار میدهیم.

موشک بالستیک به موشکی گفته میشود که همانند سیستم منجنیقهای قدیمی به سوی هدف نشانه میرود و مسیر حرکتش را جاذبه زمین تعیین میکند. این حرکت که در علم فیزیک به «حرکت پرتابهای یا بالستیک» معروف است، همانند مسیر پرواز توپی است که دروازهبان فوتبال یا بازیکن بسکتبال شوت میکند. بدینترتیب که ابتدا ارتفاع میگیرد و سپس در مسیری خمیده سقوط میکند. در این روش، موشک با تکیه بر سوخت خود به پرواز درمیآید تا محموله انفجاری خود را به بالاترین ارتفاع ممکن برساند. در آنجا سوخت به پایان میرسد و موشک مسیر خود را با تکیه بر جاذبه زمین ادامه میدهد تا به هدف برخورد کند. از آنجاییکه موشک از ارتفاع چند صد کیلومتری سقوط میکند، با سرعت بالایی به هدف برخورد میکند؛ بهطوریکه موشکهای آلمانی V2 که نخستین موشکهای بالستیک مدرن بهشمار میروند، به ارتفاع بیشینه ۱۰۰ کیلومتری از سطح زمین میرسیدند و با سرعت بیش از ۴ برابر سرعت صوت به هدف مورد نظر برخورد میکردند.

مراحل مختلف پرتاب موشک بالستیک عبارتند از:
مرحله ۱– هدفگیری و پرتاب
مرحله ۲، ۳ و ۴– در مرحلههای مختلف، بخشهایی از بدنه پرتابگر پس از پایان سوخت، جدا میشود تا محموله بتواند به ارتفاع بالاتری برسد.
مرحله ۵– در اینجا محموله به بالاترین ارتفاع مسیر رسیده و از آن پس، کلاهکهای خود را در مسیری که عمدتاً با جاذبه زمین کنترل میشود، رها میکنند.
مرحله ۶– پس از ورود به جو، کلاهک با استفاده از بالچههایی که در اطراف آن تعبیه شده، درون جو مسیر خود را اصلاح میکند.
مرحله ۷– در نهایت کلاهک با حداکثر سرعت ممکن به هدف برخورد میکند.
برای افزایش هرچه بیشتر سرعت موشک بالستیک، ارتفاع بیشینه آن را باید افزایش داد و بدین منظور، موشک باید از جو خارج شود؛ به همین دلیل است که موشکهای بالستیک، سوخت و اکسیژن بیشتری با خود حمل میکنند. مسیر موشک بالستیک به وزن و سوخت موشک، ارتفاع بیشینه و وزش باد در هنگام صعود و سقوط بستگی دارد و موشک میبایست در طول مسیر بارها مسیر خود را اصلاح کند.
این نوع موشک خطای برخورد نسبتا زیادی نیز دارد و بخش هدایت و کنترل موشکهای بالستیک، پاشنه آشیل این فناوری است؛ بهطوریکه موشکهای V2 آلمان نازی بهندرت به اهداف از پیش تعیین شده برخورد میکردند. پس از شکست آلمان نازی و دستگیری دانشمندان موشکی آلمان به دست آمریکا و شوروی، دو ابرقدرت شرق و غرب توانستند به پیشرفتهای فراوانی در ارتقای قدرت موشکهای بالستیک و هدایتپذیری آنها دست یابند. هرچند که شوروی هرگز نتوانست به دقت موشکهای آمریکایی دست پیدا کند و از این رو، ظرفیت محموله موشکهای بالستیک خود را افزایش داد تا دقت کمتر خود را با انفجارهای عظیمتر جبران کند.

موشک کروز تاماهاک بی جی ام-۱۰۹
موشک کروز، موشکی است که از نظر حرکتی شباهت فراوانی به سیستم هواپیما دارد و درون هوا پرواز میکند؛ از این رو معمولاً سرعت این نوع موشک کمتر از موشک های بالستیک و ظرفیت محموله آن نیز پایینتر است. موتور موشک کروز میتواند یا موتوری شبیه به هواپیما باشد که سوخت را با هوای محیط میسوزاند یا از پیشرانههای سوخت جامد برای دستیابی به سرعت بالاتر بهره بگیرد. موشک های کروز نیز طی جنگ سرد شاهد پیشرفتهای فراوانی بودند؛ بهطوریکه امروزه موشکهایی مانند تاماهاک بی جی ام-۱۰۹ آمریکا با تجهیز به دوربین و فناوری هدایتپذیری از دور میتوانند اهداف را منهدم نماید. این موشکها میتوانند در ارتفاع پایین و زیر سطح تشخیص رادار، چند صد تا چند هزار کیلومتر پرواز کنند و استفاده از آنها برای غافلگیر کردن طرف مقابل، کارآمد است.

طبق یک اصل مشخص، موشکها حجم مناسبی از سوخت را با اکسیژن میسوزانند و دود حاصل از احتراق را که بسیار داغ و پرسرعت است، از درون نازل خروجی به بیرون میرانند تا بر اساس قانون عمل و عکسالعمل (مشابه فرآیندی که آبپاشهای چرخشی را به حرکت درمیآورد)، موشک در جهت مقابل به پیش برود. اگر موشک، همانند برخی موشک های کروز، فقط سوخت مایع مورد نیاز را بههمراه داشته باشد و نیازی به مخزن اکسیژن نداشته باشد، از موتوری شبیه موتور جت استفاده میکند. اگر موشک از سوخت مایع و اکسیژن مایع (مثلاً نفت سفید و اکسیژن مایع) استفاده کند، آن را موتور سوخت مایع میگویند.
مزیت مهم سوخت مایع آن است که موتور آن را میتوان کنترل و تنظیم کرد، بسته به شرایط میتوان آن را خاموش و دوباره روشن کرد. معمولاً در پرتابگرهای فضایی که نیاز به دقت بالایی در مراحل مختلف پرواز دارند، از موشکهای سوخت مایع استفاده میکنند؛ اما سوخت مایع، خطرهای فراوانی هم دارد؛ بهطور مشخص نمیتوان آن را بهمدت طولانی درون موشک نگهداری کرد. پر کردن مخزن سوخت چند ساعت زمان نیاز دارد و بهدلیل دمای پایین اکسیژن مایع و برخی سوختها (مثلاً هیدروژن مایع)، مشکلات فراوانی از بابت سازه ظاهر میشود. به همین دلیل است که برای مصارف نظامی، کمتر کسی از موشک های سوخت مایع بهره میگیرد.

در موشک سوخت جامد، همانطور که از اسم آن برمیآید، سوخت و اکسیدان بهشکل جامد درون مخزن موشک تعبیه شدهاند. قدرت این سوخت بالا است و موشک را با شتاب بالایی به حرکت درمیآورد. این موشکها را میتوان برای زمانی طولانی نگهداری کرد و طی چند دقیقه میتوان آنها را آماده پرتاب کرد. با این حال، موتور سوخت جامد هم بیعیب نیست؛ موتور سوخت جامد را نمیتوان همانند موتور سوخت مایع کنترل و تنظیم کرد؛ وقتی روشن شد، دیگر نمیتوان آن را خاموش کرد و شتاب فراوانی که به موشک وارد میشود، نیازمند استفاده از سازههای مستحکمتر برای بدنه و محموله است. البته در حال حاضر، نیروی هوافضای سپاه پاسداران تنها نیروی نظامی در سراسر دنیا است که اعلام کرده توانسته است موتور سوخت جامد را همانند موتورهای سوخت مایع، کنترل کند و بر اساس همین دستاورد، ماهوارههایی را به مدار زمین تزریق کرده است.
اگر سرعت موشک کمتر از ۱ ماخ (معادل ۳۴۰ متر بر ثانیه یا ۱۳۳۰ کیلومتر بر ساعت) باشد، آن موشک را مادون صوت مینامیم.
اگر سرعت موشک بین ۱ تا ۵ ماخ (۳۴۰ متر بر ثانیه تا ۱۷۰۰ متر بر ثانیه، معادل ۱۳۰۰ تا ۶۶۰۰ کیلومتر بر ساعت) باشد، آن موشک را مافوق صوت یا سوپرسونیک مینامیم.
اگر سرعت موشک بالاتر از ۵ ماخ (سرعتی بیش از ۶۶۰۰ کیلومتر بر ساعت) باشد، آن موشک را هایپرسونیک مینامیم.
برخی از موشکهای کروز امروزی میتوانند به سرعتهای بالاتر از ۱ ماخ دست پیدا کنند و مافوق صوت باشند؛ هرچند که مهمترین ویژگی این موشکها، هدایتپذیری و پرواز پنهان زیر ارتفاع رادار است.

جنگنده میگ ۳۱ روسیه مجهز به موشک هایپرسونیک کینجال
موشک هایپرسونیک کروز میتواند تا نزدیکی هدف زیر سطح رادار پرواز کند و زمانی برای اصابت به هدف اوج بگیرد و خودش را آشکار کند که سیستمهای پدافند، فرصت کافی برای محاسبه مسیر و شلیک موشکهای پدافندی را پیدا نکنند.
موشک های بالستیک از اوایل جنگ سرد، هنگام برخورد به هدف، سرعتی بالاتر از ۵ ماخ داشتهاند و عملا موشکهای هایپرسونیک بهشمار میآمدهاند؛ اما با استفاده از رادار میتوان مسیر کلی آن را در زمان پرتاب، پیشبینی کرد و با رهگیری مناسب، آن را در میانه مسیر منهدم کرد. اما آنچه طی سالهای اخیر بهعنوان موشک هایپرسونیک معروف شده، موشک های کروز بر پایه سوخت جامد است که با سرعت بیش از ۵ ماخ زیر ارتفاع رادار پرواز میکنند. نخستین بار، این کشور روسیه بود که با رونمایی از موشک کینجال، دستیابی به این فناوری را اعلام کرد و از این موشک هواپرتاب در آسمان اوکراین نیز استفاده کرده است. آمریکا و چین نیز آزمایشهایی را برای ساخت موشک کروز هایپرسونیک با سرعتهای بالاتر از ۱۰ ماخ انجام دادهاند.