مدارس شناور در نیجریه +عکس

NLEنام یک سازمان مشترک به رهبری معمار نیجریه Kunle Adeyemi است که در حال ساخت یک مدرسه چند سطحی جدید در Makoko پرجمعیت ترین شهر نیجریه است.این پروژه شامل ساخت ساختمان های شناور بر روی آب به عنوان کلاس درس برای کودکان نیجریه می شود.

  

اثرات نامطلوب لامپ های کم مصرف بر انسان

پژوهشگران کشور با تحقیقاتی اثرات نامطلوب لامپ های کم مصرف بر مغز جنین، کاهش حافظه، پوست و چشم را به اثبات رساندند و ضمن هشدار نسبت به نحوه استفاده از این لامپ ها خواستار ایجاد پروتکلی برای معدوم سازی یا استفاده صحیح از آن شدند.

لامپ های فلورسنت فشرده (CFL) که در ایران

به نام «کم مصرف» عرضه می شود در اوایل دهه 1980 به بازار آمد و همزمان با ورود این نوع لامپ ها هشدارهایی در زمینه اثرات نامطلوب این نوع لامپ ها گزارش شد.

در این راستا پروژه های تحقیقاتی در شرکت های دانش بنیان اجرا شد که برخی از ادعاها در زمینه اثرات زیان بار لامپ های فلوروسنتی به اثبات رسید.

محمود عابدی خرسند مدیر گروه تحقیقاتی فناوری سبز در گفتگو با مهر ، لامپ های کم مصرف را لامپ های فلوروسنتی یا مهتابی معرفی کرد و گفت: لامپ های کم مصرف همانند لامپ های فلوروسنتی لوله ای هستند که برای تولید نور سفید به میزان 5 میلیگرم «جیوه» استفاده می شود.

لامپ های مهتابی بر خلاف لامپ های رشته ای که 5 درصد انرژی را به نور تبدیل می کند قادرند 95 درصد انرژی را به نور تبدیل کنند.

وی با تاکید بر اینکه جیوه ماده سمی است ، اظهار داشت: انتشار این ماده در محیط ، اثرات نامطلوبی بر روی مغز جنین، عقیم شدن، سردرد و کاهش حافظه دارد. از این رو در حال حاضر در دنیا استفاده از این ماده در تولید «ترموستات» و «دماسنج»ها ممنوع اعلام شده است.

این محقق با تاکید بر اینکه مشکل اصلی این ماده سمی زمانی است که لامپ های کم مصرف شکسته می شود و جیوه آن در محیط منتشر می شود ، گفت: تنگستن موجود در لامپ های رشته ای به مرور مستهلک و جباب شیشه ای آن به پودر «سیلیس» تبدیل می شود ولی زمانی که لامپ های فلوروسنتی فشرده شکسته می شود پودر جیوه بر روی وسایل و اشیای موجود در محیط می نشیند که در این صورت لازم است ضمن استفاده از دستکش و دستمال های تنظیف، سیستم های تهویه ، برودتی و جاروبرقی خاموش شود تا از انتشار آن در محیط زیست جلوگیری شود. علاوه بر این ، لامپ های کم مصرف باید در مراکز بازیافت ویژه ای جمع آوری شود تا با زباله های معمول معدوم نشوند.

عابدی با اشاره به اجرای پروژه تحقیقاتی در این زمینه به مضرات لامپ های مهتابی پرداخت و یادآور شد: لامپ های کم مصرف از تغییر فرکانس (شدت و ضعف نور) برخوردار هستند که این امر موجب آسیب رساندن به چشم و ایجاد بیماریهایی چون آب مروارید می شود.

مدیر عامل شرکت دانش بنیان شرکت ایده سازان تدبیر یونیزاسیون (از دست دادن یا گرفتن الکترون توسط یون) را از دیگر معایب این لامپها نام برد و گفت: یونیزاسیون نورهای لامپ های فلوروسنتی در دراز مدت اثرات تخریبی بر روی بافت های پوست ایجاد می کند از این رو بر اساس پروتکل های جهانی استفاده از این لامپ ها در سوله های جوجه کشی، مرغداری ها، گاوداریها و صنایع تبدیل چون پوست و چرم که زمینه های فساد آنها را فراهم می کند جلوگیری می شود.

وی لامپ های کم مصرف را «بمب های شیمیایی» معرفی کرد و یادآور شد: خطرات زیست محیطی لامپ های فلورسنتی به گونه ای است که لامپ فلورسانتی بر روی خاک شکسته شود تا چند سال هیچ گیاه و درختی در آن منطقه قادر به رشد نیست.

رویکرد جهانی در استفاده از لامپ های کم مصرف

این محقق به رویکرد جهانی در زمینه استفاده از لامپ های کم مصرف اشاره و اضافه کرد: در سایر کشورها عمر مفید لامپ ها از 5 تا 10 هزار ساعت عنوان شده است و مصرف کننده پس از پایان زمان عمر مفید آن را به مراکز بازیافت تحویل می دهند تا به روش های خاصی معدوم شود ولی در ایران به دلیل نبود آیین نامه ها یا پروتکل ملی و جهانی تا زمان شکسته نشدن از آن استفاده می کنند.

عابدی CFL و FL را از فناوری های کاربردی در تولید لامپ ها ذکر کرد و افزود: این دو فناوری در مهندسی مدارهای الکتریکی لامپ ها به کار می رود.در گذشته برای تولید لامپ ها از فناوری FL استفاده می شد ولی در حال حاضر از فناوری CFL برای تولید مدار لامپ های فلوروسنتی فشرده استفاده می شود.

مدیرعامل شرکت دانش بنیان شرکت ایده سازان تدبیر با اشاره به طرح تحقیقاتی در این شرکت افزود: نتایج آزمایش های استفاده همزمان از لامپ های کم مصرف فلوروسنتی فشرده با لامپ های آفتابی حاکی از کاهش اثرات لامپ های کم مصرف است ضمن آنکه این آزمایشها نشان داد که استفاده از لامپ های کم مصرف رنگی اثرات نا مطلوب کمتری نسبت به لامپ های کم مصرف نور سفید دارد.

وی استفاده از لامپ های فلوروسنتی فشرده (کم مصرف) در مراکز و محیط های عمومی و نصب آن در ارتفاع سه متر را از راهکارهای کاهش اثرات تخریبی این لامپ ها نام برد و اظهار داشت: نصب این لامپ ها در ارتفاع زیاد باعث می شود که در طول مسیر از اثرات نامطلوب آن کاسته می شود.

عابدی همچنین بر تدوین پروتکلی در زمینه استفاده صحیح و معدوم کردن لامپ های کم مصرف در کشور تاکید کرد و گفت: این پروتکل که می تواند ضامن سلامت محیط زیست باشد باید از سوی وزارت نیرو و با همکاری وزارتخانه های صنایع و بهداشت تدوین و در سطح ملی اجرایی شود. 

جلوگیری از چاقی کودکان

افراد چاق را در 9 ماهگی می‌توان تشخیص داد

دانشمندان مطالعات چاقی را برای بزرگسالان انجام می‌دهند، اما ماه‌های اولیه زندگی تاثیر زیادی بر چاقی دارد. کودکانی که در 9 ماهگی اضافه وزن بالایی دارند، با احتمال زیاد، بزرگسالان چاقی خواهند بود.

در دهه گذشته،‌ افزایش چاقی و حتی چاقی مفرط در بین بزرگسالان، نوجوانان و حتی کودکان، نگرانی‌های زیادی را در حوزه سلامت عمومی به همراه داشته است. وزن زیاد، احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی- عروقی، اختلالات روان‌شناختی، دیابت و بسیاری بیماری‌های دیگر را در افراد افزایش می‌دهد. متخصصان بهداشت و سلامت در سراسر دنیا، پروژه‌های گوناگونی را برای کنترل میزان چاقی به خصوص در کودکان پیشنهاد داده‌اند و مطالعات زیادی برای فهم بهتر عوامل موثر بر اضافه وزن و در نتیجه راهکارهایی برای کنترل آن، صورت گرفته‌اند.

یکی از مهم‌ترین راهکارها، مثل همیشه، پیشگیری است. اگر بتوانیم پیش‌بینی کنیم که چه کسانی چاق می‌شوند، شاید بهتر بتوانیم جلوی چاقی مفرط آن‌ها را بگیریم. بر اساس مطالعات، بسیاری از کودکان چاق، در بزرگسالی هم چاق خواهند بود.

به گزارش دیسکاوری، محققین دانشگاه ایالت وین در دیترویت به این نتیجه رسیده‌اند که علایم چاقی مفرط را می‌توان در نوزادان 9 ماهه تشخیص داد. در این مطالعه که یکی از اولین مطالعاتی است که به بررسی اضافه وزن در دو سال اول زندگی کودکان پرداخته، محققین به این نتیجه رسیده‌اند که یک‌سوم از نوزادانی که به سختی سینه‌خیز حرکت می‌کنند، اضافه وزن دارند یا دست‌کم در خطر چاقی مفرط قرار دارند. بر اساس این مطالعه، نوزادانی که در 9 ماهگی وزنشان زیاد است،‌ با احتمال بالا، در سنین اول زندگی خود، چاق می‌شوند.

البته کسی توصیه نمی‌کند که والدین برای نوزادان 9 ماهه خود رژیم غذایی در نظر بگیرند. بلکه اضافه وزن در 9 ماهگی،‌ می‌تواند پیش‌بینی‌کننده خوبی باشد. در واقع بین 9 ماهگی و 2 سالگی، اتفاقات مهمی در زندگی کودک می‌افتد که می‌تواند روی وزن آینده او تاثیری بسزا داشته باشد،‌ زمانی که با خانواده سر میز نشستن را آغاز می‌کند،‌ کیفیت و کمیت غذاها و انواع خوراکی‌هایی که با آن‌ها مواجه می‌شود و... همچنین زمان کاری والدین و تفاوت‌های فرهنگی بی‌تاثیر نیستند. در حقیقت مسئله پیچیده‌ است!

آن‌چه مشخص است این است که کودکان بین 9 ماهگی و 2 سالگی، اغلب در دسته‌بندی‌های متفاوت وزنی،‌ مثل وزن طبیعی، کمی اضافه وزن، لاغر و مانند آن جابه‌جا می‌شوند، اما کودکانی که خیلی اضافه وزن دارند،‌ اغلب به همان صورت هم باقی می‌مانند. محققین به این نکته اشاره دارند که آغاز چاقی را شاید حتی بتوان در دوران جنینی پیگیری کرد.

بنابراین اگر شما می‌خواهید پدر و مادر بشوید یا به تازگی صاحب فرزندی شده‌اید، بهتر است در رژیم غذایی خود بازنگری کنید و روش‌های سالم‌تر تغذیه را از همین حالا یاد بگیرید و به کار ببرید تا روی کودک خود و سلامتی او موثر باشید.

چرا بد خلق می شویم؟

اخلاق خوب یکی از ویژگی های مثبتی است که هر کدام از ما سعی می کنیم همیشه به آن توجه داشته باشیم؛ اما گاه در خلال مسائل مختلف زندگی دچار دگرگونیهای روحی می شویم که اخلاق و رفتار را تحت تأثیر قرار می دهد. مشکلات رفتاری مربوط به سن و شرایط خاص نیست. صرف نظر از اینکه منشأ آن جسمی یا روانی باشد، می تواند حتی زندگی عادی فرد را دچار مشکل کند.

مهم ترین عوامل زمینه ساز بروز تغییرات رفتاری  
علل بروز مشکلات رفتاری در وهله اول به وضعیت جسمانی فرد برمی گردد. خانم ها نسبت به این مسئله در مقایسه با آقایان آسیب پذیرترند که علت را باید مربوط به تغییرات هورمونی که در دوران عادت ماهیانه، زایمان و پس از یائسگی در بدن اتفاق می افتد، دانست. اما اینها تنها عوامل زمینه ساز نیستند. به عنوان مثال کمبود دریافت نور خورشید را می توان عامل دیگری دانست که غالبا با شروع فصل سرما بیشتر دیده می شود و به آن افسردگی فصل زمستان اطلاق می شود.

در این باره نباید علل روانشناسی را نادیده گرفت که از این جمله می توان به شرایط زندگی خصوصی و شغلی فرد نیز اشاره کرد. اگر زندگی شما شیرین باشد، روابط کاری و شغل خوبی داشته باشید، مشکل و رنجشی تهدیدتان نکند احتمال کمتری وجود دارد که مبتلا به تغییرات ناگهانی اخلاقی شوید. البته اتفاقات روزمره تأثیرات یکسانی بر افراد ندارند؛ چنانکه گاه افرادی را می بینیم که به رغم مشکلات و سختی ها به خوبی می توانند بر رفتار خود کنترل داشته باشند. در واقع، استرس ها و مدیریت کم و بیش صحیح بر آنها با گذشته و دوران کودکی ما در ارتباط است. کسانی که با تنهایی، رهاشدگی و آسیب های روحی بزرگ شده اند، در آینده نیز نمی توانند به خوبی بر فشارهای روحی غلبه کنند و غالباً دچار مشکلات رفتاری خواهند شد.

علائم نشان دهنده اختلالات رفتاری و شرایط بروز مشکل برای فرد و اطرافیانش
قبل از هر چیز باید اشاره کرد که تغییرات رفتاری یک پدیده عادی روانشناسی است که برای همه اتفاق می افتد؛ با این حال ممکن است به شکل خاصی تغییر حالت دهد و بیمار گونه شود. در این شرایط از نظر روانشناسی به آن ادواری خوبی (نوعی اختلال خلقی به صورت نیمه شیدایی و افسردگی) و در مورد حادتر دوشخصیتی گفته می شود. این افراد از یک وضعیت سرخوشی و هیجان به افسردگی شدید می رسند. البته ممکن است فرد دچار آسیب پذیری، غم، ناراحتی و فرو رفتن در خود شود. در نتیجه، مشکلاتی را با خانواده و همچنین در محیط کارش خواهد داشت. واضح است که اطرافیان او نیز از این مسئله رنج می برند. او علت غم و اندوهش را نمی داند. آنها غالبا نزدیکان را در شعف خود همراه می کنند و لحظه ای بعد به ناراحتی خود فرو می برند. فراموش نکنید کسانی که حقیقتا دچار اختلالات اخلاقی هستند، برای کسب آرامش به سراغ مواد مخدر و مشروبات الکی نیز می روند.

نحوه کنترل بر تغییرات خلقی

در موارد شدید و خصوصا برای بیماران دو شخصیتی درمان های دارویی توصیه می شود. در رابطه با شرایط عادی تر که در دامنه آن بسیاری از ما حضور داریم، بهتر است با یک روان درمانگر مشورت شود. به این ترتیب به روانشناس اجازه می دهید تا عللی را که باعث عدم کنترل صحیح شما بر شرایط استراس زا می شود شناسایی کند. به علاوه، امتحان روش درمانی رفتاری- شناختی که فقط به جنبه های زندگی در حال حاضر می پردازد توسط روان درمانگر صورت می گیرد و او در واقع به شرایط گذشته زندگی بیمار کاری ندارد. علاوه بر درمان، مسافرت و بهره مندی از نور خورشید خصوصا در ماه های آبان و فروردین بسیار مفید خواهد بود. همچنین فعالیت ورزشی منظم را نیز در برنامه روزانه خود بگنجانید، چرا که ورزش باعث تولید آندورفین در بدن شده این ماده خلق و خو را تنظیم می کند.

شیوه برخورد مناسب با مبتلایان به این مشکل

هرگز به صورت رو در روبا چنین اشخاصی مخالفت نکنید. مطمئنا عمل به این شیوه آسان نخواهد بود، اما به محض اینکه نخستین نشانه های اختلال رفتار را در همسر یا یکی از نزدیکانتان دیدید، سعی کنید به آرامی با او گفتگو کنید؛ اما قضاوت و حمله را وارد بحث نکنید. بکوشید با آرامش، عشق و محبت او را قانع کنید تا بهترین راه یعنی مشورت با روانشناس را انتخاب کند.

مادران شاغل بخوانند

مادر بودن موهبتی شگفت‌انگیز است و شاید پیچیده‌ترین، مشکل‌ترین و در عین حال خاص‌ترین واقعه زندگی هر زن باشد.

 البته اگر به این موضوع، احساسات ناشی از تنهاگذاشتن کودک در خانه و بازگشت به کار را هم بیفزایید، آنگاه سختی و عظمت مادری شاغل‌بودن بیشتر نمایان می‌شود. این کار در واقع هنری است که مستلزم شهامت و جسارت خاصی نیز هست.هر مادر شاغلی پس از تولد فرزند خود و در آستانه بازگشت به کار با سؤالاتی مانند اینها رو‌به‌رو خواهد شد: آیا می‌توانم به خوبی به فرزندم رسیدگی کنم؟ آیا قادر خواهم بود همزمان از عهده وظایف خانوادگی و کاری خود برآیم؟ این موضوع چه تأثیری بر فرزند و همچنین روند کاری‌ام در محل کار خواهد گذاشت؟ آیا فرزندم آزرده‌خاطر نخواهد شد؟ و... .

هنگام تصمیم‌گیری درباره کارکردن، عوامل گوناگونی مانند ارزش و معنای شغل، استفاده از مهدکودک یا پرستار بچه، سپردن فرزند به خویشاوندان و همچنین احساسات و عقاید ، در مورد نقش مادر به میان می‌آید. اما آنچه مهم است این است که بتوانیم با توجه به شرایط موجود بهترین راه را انتخاب کنیم؛ به‌گونه‌ای که نه فرزندمان آسیب زیادی ببیند و نه به کارمان لطمه جدی‌ای وارد شود.در واقع شما بهترین کسی هستید که می‌توانید درباره کیفیت نگهداری از فرزندتان تصمیم بگیرید و خوب می‌دانید که تصمیم‌تان چه اندازه در آینده او و خودتان مؤثر خواهد بود.

بازگشت به کار پس از به‌دنیاآوردن یک نوزاد، فصل تازه‌ای در زندگی شما به وجود خواهد آورد. پس از تولد فرزند، احتمالا احساس متفاوتی نسبت به شغل خود خواهید داشت.

بعضی مادران آن‌قدر شیفته کارشان هستند که علاقه زیادی به ماندن در منزل و نگهداری از فرزندشان ندارند و دوست دارند بیشتر در کارهای اجتماعی بیرون از منزل موفق باشند تا اینکه صرفا به عنوان مادر شناخته شوند. اما عده‌ای دیگر از مادران هم هنگامی که برای اولین بار پس از مرخصی به محل کارشان برمی‌گردند احساس خاصی دارند و به نظرشان می‌رسد میان انتخاب ماندن در منزل و برگشت مجدد به محل کار در نوسان هستند. در واقع هرگونه هم که فکر کنید، تنها گذاشتن نوزاد در این شرایط یکی از دشوارترین کارهایی است که با آن روبه‌رو می‌شوید. به علاوه مشکل زمانی بیشتر نمایان می‌شود که فرزندتان چهاردست و پا راه می‌رود و گاهی هنگام خداحافظی تا مدت‌ها صدای گریه‌اش در گوش‌تان می‌پیچد! همچنین ممکن است وقتی به سن و سال مدرسه می‌رسد سختی‌های دیگری به وجود بیاید و فرزندان از این وضعیت شکایت کنند و بخواهند شما زمان بیشتری را به آنها اختصاص دهید.

در این هنگام بهتر است نیازهای کودکان و موقعیت خود و آنها را بسنجید، درباره‌اش با همسرتان گفت‌وگو کنید و تصمیم بگیرید چه چیزی به نفع همگی‌تان خواهد بود و آرامش بیشتری به شما می‌دهد.ممکن است اطرافیان هم عقاید مختلفی داشته باشند و حتی خانواده یا دوستان و همکارانتان اصرار داشته باشند که مبادا شغل به این خوبی را فدای وظایف خانه‌داری و نگهداری از فرزندتان کنید. البته خوب است که نظر همه را بشنوید و از تجربیاتشان استفاده کنید ولی فراموش نکنید این تصمیم‌گیری کاملا شخصی و خصوصی است و به وضعیت و احساس خاص خودتان و همسرتان مربوط می‌شود.

تصمیم‌گیری

هنگام بازگشت به کار می‌توانید احتمالاتی را برای خود در نظر بگیرید و در صورت امکان در چند ماه اول- تا زمانی که فرزندتان به نبود شما عادت کند- شرایط را به گونه‌ای تغییر دهید. شما ببینید آیا کارفرمایان شما مایلند تا ساعت کاری متغیری را برای شما درنظر بگیرند. این را حتما از آنها سؤال کنید. زمان کاری متغیر، این امکان را برای شما فراهم می‌سازد تا اوقات شروع و پایان کار و استراحت‌تان را خودتان تعیین کنید. بنابراین در مدتی معین و ساعاتی که توافق کرده‌اید در محل کار خود حاضر خواهید بود. شاید بتوانید ساعات کارتان را فشرده‌تر کنید، یعنی تعداد روزهای کمتری سرکار بروید ولی آن را به‌گونه‌ای در روزهای دیگر جبران کنید؛ برای مثال 4روز در هفته به صورت تمام‌وقت یا 9روز در هر 2هفته، با یک روز تعطیل.به علاوه شاید بتوانید ترتیبی فراهم آورید که حداقل چند روز از هفته را در خانه کار کنید. به این ترتیب در زمان رفت‌وآمد به محل کار صرفه‌جویی می‌کنید و می‌توانید با انعطاف بیشتری کار کنید. انتخاب کار پاره‌وقت نیز گزینه مناسبی است و راه‌حل ایده‌آلی برای معضل ترکیب کار و خانواده به حساب می‌آید زیرا بدین‌ترتیب هم کارتان را ترک نمی‌کنید و هم درآمدی خواهید داشت، به علاوه از سایر مزایای زندگی افراد شاغل نظیر جنب‌وجوش‌های کاری، فعالیت‌های اجتماعی و همکاری با دیگران هم بهره‌مند می‌شوید.

از همه مهم‌تر، اینکه وقت بیشتری دارید تا با فرزندتان باشید و کمی هم به کارهای خانه برسید در ضمن بتوانید بیشتر مطالعه و استراحت کنید؛ بدون آنکه مجبور باشید با وجود خستگی، همه کارها را طی چند ساعت (بعد از پایان کار تمام‌وقت) یا تعطیلات آخر هفته به صورت فشرده سروسامان دهید.

البته این موضوع مستلزم آن است که بتوانید کاری نیمه‌وقت پیدا کنید. در بعضی کارها این موضوع چندان سخت نیست اما در بعضی دیگر امکان کارکردن به طور نیمه‌وقت وجود ندارد.

کار در خانه نیز موضوعی است که در این شرایط می‌توانید به آن فکر کنید اما آیا واقعا امکان چنین کاری وجود دارد؟! کسی که آشنایی کمی هم با وظایف نگهداری از کودکان داشته باشد می‌داند که این موضوع به سادگی امکان‌پذیر نیست!

فکر نکنید که مادرتان یا شخص دیگری می‌تواند از فرزندتان مراقبت کند تا شما در خانه کار اداری‌تان را انجام دهید. نشستن پشت میز کامپیوتر و نادیده گرفتن آنچه بیرون از اتاق شما می‌گذرد کاری بسیار سخت به‌نظر می‌آید! در بسیاری از مواقع اگر کودک‌تان بداند که شما در خانه هستید ترجیح می‌دهد در کنار شما بماند، نه کس دیگر. به این ترتیب تنها کاری که می‌شود کرد این است که او را به جایی بیرون از خانه- خانه والدین یا خویشاوندان- ببرید که البته در آن صورت هم باید ذهن‌تان را به‌گونه‌ای روی کار متمرکز کنید که نخواهید دائم نگران فرزندتان باشید که این هم چندان آسان به نظر نمی‌رسد.البته مزیت کار در منزل آن است که از مزاحمت‌های وقت و بی‌وقت اطرافیان، رفت‌وآمدهای محل کار، حضور در جلسات بیهوده و... آزاد هستید و هر زمان دوست داشته باشید می‌توانید کار کنید. اما اگر واقعا تصمیم دارید که کارتان را ترک کنید و در خانه کار کنید، باید تمامی شرایط را در نظر بگیرید و بعد اقدام به چنین کاری کنید. برای مثال بهتر است قبل از تصمیم‌گیری نهایی، چند وقتی آن را امتحان کنید.

نگهداری از کودک

بعد از بازگشت به کار، مهم‌ترین موضوع پیدا کردن مهدکودکی مناسب برای نوزادتان است. شاید هم می‌خواهید فرزندتان را به دوست یا یکی از خویشاوندتان بسپارید. در هر صورت فراموش نکنید که هزینه نگهداری از کودک در چند سال آینده یکی از مخارج اصلی شما خواهد بود. یکی دیگر از مشکلات موجود برای مادران، بی‌خوابی فرزندانشان است. اگر فرزندتان دوست ندارد شب‌ها بخوابد به این موارد توجه کنید:

- هنگام شب محیط خانه را آرام و لذت‌بخش کنید تا فرزندتان بداند که زمان خواب رسیده است. همچنین استحمام، شیردادن، لالایی خواندن و قصه گفتن و بوسه شب‌به‌خیر را نیز فراموش نکنید.

- شب‌ها را تا حد امکان از روزها متفاوت سازید تا کودک‌تان متوجه این تفاوت شود و بداند شب‌ها باید استراحت کند. برای مثال وقتی او را در تخت‌اش می‌گذارید تا بخوابد دوباره او را بیرون نیاورید تا مشغول بازی‌کردن شود.

- کودک‌تان را در رختخواب بخوابانید و موسیقی یا داستان مورد علاقه‌اش را برایش بخوانید. چراغ‌ها را خاموش کنید. احتمالا او قبل از اتمام قصه یا موسیقی به خواب می‌رود.

چگونه زمان را مدیریت کنیم

شاید یکی از چیزهایی که زنان بیش از هر چیز دیگری به آن احتیاج دارند این است که از طرف دیگران- به ویژه همسر خود- درک شوند. آنها فکر می‌کنند در واقع اگر کسی در خانه به امور خانه و بچه‌ها رسیدگی می‌کرد یا حداقل تنها نبود و همه کارها را یک تنه برعهده نمی‌گرفت، چقدر خوب می‌شد. اما می‌دانیم که متأسفانه در اکثر مواقع مادر تنها می‌ماند و علاوه بر انجام کار بیرون، باید بیشتر کارها را نیز خود به تنهایی انجام دهد ولی بسیاری از مادران شاغل خیلی زود در مدیریت زمان تبحر پیدا می‌کنند. اما پیشنهادهایی هم وجود دارد که می‌تواند به شما کمک کند تا بهتر بتوانید از وقت باارزش‌تان استفاده کنید.

- یادداشت کنید. هنگامی که مشغله زیادی دارید و می‌ترسید که بعضی از کارهای مهم‌تان از قلم بیفتد حتما آنها را به ترتیب اولویت، زمان‌بندی و یادداشت، کنید. یادداشت‌کردن موضوعات مهم افراد خانواده در تقویم یا تابلوی یادداشت‌ها موجب می‌شود که موضوعات آن در دسترس همه باشد و بدین‌ترتیب کاری فراموش نشود.

- از قبل آماده باشید. گفتن این موضوع آسان‌تر از عمل کردن به آن است. سعی کنید از شب قبل موارد مورد نیاز خود را برای روز بعد آماده کنید. به کارهای فرزندتان هم از شب قبل رسیدگی کنید اما بعدها که بزرگ‌ترها شد، به او بگویید که انجام این وظایف برعهده خود اوست. فراموش نکنید به محض آنکه تقویم سال جدید را تهیه می‌کنید فهرست تاریخ‌تولدهایی که برایتان مهم‌ هستند در آن یادداشت کنید و نگذارید هیچ چیز مهمی از قلم بیفتد.

- زمان‌تان را در محل کار مدیریت کنید. شاید به کاری اشتغال داشته باشید که ساعات مشخصی دارد و می‌توانید رأس ساعت معین، کارتان را ترک کنید. در هر صورت مادری شاغل‌بودن ذهن شما را به‌گونه‌ای تمرکز می‌دهد تا در‌یابید که دیگر تمایلی به امور بی‌حاصل و بیهوده ندارید و سعی می‌کنید هرچه زودتر کارهایتان را در محل کار انجام دهید و به خانه برگردید.در واقع همه ما می‌توانیم با برنامه‌ریزی صحیح در زندگی، زمانمان را به‌گونه‌ای مؤثرتر اداره کنیم.

- در وقت لزوم «نه» بگویید. هنگامی که کسی از شما می‌خواهد تا پروژه‌ای اضافی را قبول کنید، تا دیر وقت کار کنید یا به جای شخص دیگری در محیط کار خود باشید، قبول نکردن کار سختی به‌نظر می‌رسد اما سعی کنید پس از این، بدون فکر فورا موافقت نکنید تا بعدا از این کار پشیمان نشوید. حالا دیگر وقت شما فقط به خودتان اختصاص ندارد و فرزند‌تان در خانه منتظر شماست تا هرچه زودتر شما را ببیند. پس در چنین شرایطی به خود وقت دهید تا بتوانید درست تصمیم بگیرید که آیا واقعا می‌خواهید این کار را قبول کنید یا نه.

- استراحت را فراموش نکنید! هنگامی که کارتان خیلی زیاد است و تحت فشار قرار دارید و می‌ترسید که نتوانید به خوبی به همه کارهایتان رسیدگی کنید شاید وسوسه شوید که حتی در ساعات ناهار هم کار کنید. ولی این کار را فراموش کنید و نگذارید سختی کار زیاد، سلامت‌تان را به خطر بیندازد. اگر هم خودتان را زیاد از حد خسته کرده‌اید بهتر است حتما چند روز استراحت کنید و مرخصی بگیرید تا دوباره با انرژی بیشتر سرکار حاضر شوید.