من همیشه وقتی میخوام مثال بزنم از حجم دروغی که کتاب های عادی میگن
یه مثال ساده دارم
همیشه میگن وای جنگل های امازون داره نابود میشه
بزرگ ترین منبع تولید اکسیژن زمین هستش و این حرفا
این صحبت ها دروغی بیش نیست
چون جهان هستی آنقدر عاقل بوده منبع اصلی تولید اکسیژن روی زمین رو دم دست بشر نذاره
اصلا جنگل امازون نیست
اما چیست ؟
تنها دریای روی زمین که هرگز به خشکی نمیرسد - اقیانوس مرموزی که در اقیانوس اطلس به دام افتاده است. دریای سارگاسو که به نام جلبک دریایی نامگذاری شده است، هیچ مرز خشکی ندارد - این یک توده آب آبی عمیق و در حال چرخش است که محل فرشهای ضخیمی از جلبک دریایی سارگاسوم شناور است که کیلومترها امتداد دارند.
هر نفس دومی که میکشیم از اقیانوسها میآید - آنها بزرگترین تولیدکننده اکسیژن روی کره زمین هستند - حتی بیشتر از جنگلهای بارانی آمازون.
بشر هم هیچ کار خاصی نمیتونه باهاشون بکنه…
خلاصه گول رسانه رو نخورید
تا دلتون بخواد اکسیژن هستش .
ساده است زندگی مطابق نظر دنیا،
ساده است در انزوا زندگیکردن مطابق میل شخصی،
ولی مرد بزرگ کسی است
که در میانهی جمع قادر است از استقلال و تنهاییاش لذت ببرد...
میدانید شیراز چرا این همه شاعر در تاریخ خودش داشته ؟
و پایگاه شعرا ایران است ؟
چه فرکانسی در اونجا بوده ؟
چه انرژی رو اونجا باید جستجو کرد
میخوام این رو بگم
ببینید دنیا چرا این حجم عمیق هستش .
منتظر باشید از عمق علم آتش بگیرید که دنیا چقدر منظم و روی دانش هستش
چرا شعرا در شیراز زیاد هستند ؟
و بزرگ ترین شهر شعر در دنیا شیراز است .
با نگاهی به شرق، به سرزمین پارس، سرزمینی که باغهای دلانگیزش نمادی زمینی از بهشت بودند، به شهر کهن و شگفتانگیز شیراز میرسیم؛ شهری که با افتخار، «شهر گل سرخ» نامیده میشد. یکی از مشهورترین آثار سعدی شیرازی، شاعر بزرگ ایرانی که در همین شهر میزیست، کتابی است به نام بوستان، که در زبانهای غربی به «باغ گل سرخ» ترجمه شده است. در این اثر، سعدی با بیانی شاعرانه، آموزههای اخلاقی، حکمتهای زندگی، و ظرافتهای انسانی را در قالب حکایتهایی پرمغز و لطیف ارائه میدهد.
در روزگاری که ایران تحت تهاجم مغولان قرار گرفت و بسیاری از شهرهایش به خاک و خون کشیده شدند، شیراز به طرز معجزهآسایی از این سرنوشت تلخ در امان ماند. فرماندار شیراز، با هوشیاری و درک شرایط، درهای شهر را به روی سپاهیان مغول گشود و شخصاً از ژنرال مغول دعوت کرد تا میهمان ضیافتی مجلل به افتخارش باشد. گفته میشود میزهای پذیرایی آن شب با گلهای رز مزین شده بودند؛ شاید همان گلهایی که بعدها الهامبخش استعارهی «شهر گل سرخ» شدند
راز اینجا در گل سرخ است .
اما چگونه ؟
عدد ۱۳۷٫۵° که در تصویر چندین بار تکرار شده، بهعنوان “زاویه طلایی” (Golden Angle) شناخته میشود. این عدد حاصل تقسیم دایره (۳۶۰ درجه) به نسبت طلایی است.
که عدد ۱.۶۱۸ دقیقا عدد نسبت طلایی است .
_____رز، مسیر قلب و حقیقت را نمایندگی میکند . این زاویه در دل گل رز، گویی نشاندهندهی حرکت تدریجی انسان از محیط بیرونی به مرکز حقیقت درونی است.
• عدد ۱۳۷ در فیزیک کوانتوم نیز عددی رمزآلود است: ثابت ساختار ریز (fine-structure constant) که رابطهای میان نور، بار الکترون و ثابت پلانک را بیان میکند، تقریباً برابر ۱/۱۳۷ است. این همبستگی تصادفی نیست، بلکه در مکاتب عرفانی شرق، نمادی از نظم کیهانی در دل گل به شمار میرود.
پس گل رز نماد حقیقت در قلب است
و زوایا گل سرخ نماد نظم کیهانی
خب چه برداشتی میشه از این داشت ؟
در باغ ایرانی – که در شیراز به اوج شکوفایی رسید – ساختارها بر اساس نسبتهای هندسی و عددی طراحی میشدند تا بازتابی زمینی از بهشت الهی باشند. چرخش ۱۳۷٫۵ درجهای گلبرگها در رز، یادآور حرکات کیهانی و چرخش سیارات است.
در عرفان اسلامی نیز، مرکز گل اغلب بهعنوان نقطهی توحید تعبیر میشود، و حرکت مارپیچ به سمت مرکز، نشانگر سلوک عاشقانه و بازگشت به حقیقت است.
اما چرا شعرا در شیراز زیاد هستند ؟
شیراز در دامن رشتهکوه زاگرس، با آبوهوایی معتدل و باغهای فراوان (نظیر باغ ارم، دلگشا، جهاننما) واقع شده. زیبایی طبیعت شیراز خود یک شعر است.
● شاعری مثل سعدی، وقتی در چنین محیطی میزیسته، لازم نبوده از خیال صرف استفاده کند؛ او خود در وسط بهشت زمینی میزیسته. همین طبیعت، ذهن را ملایم، دل را رقیق، و زبان را لطیف میکرده
_______همانطور که زاویهی ۱۳۷٫۵ درجه در گلبرگهای رز دیده میشود، نظم پنهان و هماهنگ در طبیعت شیراز نیز هست؛ نوعی «هارمونی عددی» در فضا که ذهن را به سمت نظم شعری میبرد.منبع کانال تلگرامی ارش آنالایس
این متن عمیقی هست حتما بخوانید :
سر جد تون بخوانید خیلی زحمت میبره این متن ها بخوانید حسابی
منبع کانال تلگرامی Arash analysis
نگو وقت نداری.
تو دقیقأ همان تعدادساعت در روز را در اختیار داری که پاستور، میکل آنژ،
مادر ترزا، هلن کلر، لئوناردو داوینچی، توماس جفرسون و آلبرت اینشتین در اختیار داشتند