نام ماههای ایرانیان به چه معناست؟
فروردین
فروردین نام نخستین ماه و فصل بهار و
روز نوزدهم هر ماه در گاه شماری اعتدالی خورشیدی است.در
اوستا و پارسی باستان فرورتینام,در
پهلوی فرورتین و در فارسی فروردین گفته شده که به معنای فروردهای پاکان و
فروهرهای ایرانیان است.بنا به عقیده
پیشینیان,ده روز پیش از اغاز
هر سال فروهر در گذشتگان که با روان و وجدان از تن جدا گشته,برای
سرکشی خان و مان دیرین خود فرود می آیند و ده شبانه روز روی زمین به سر
میبرند. به مناسبت فرود آمدن
فروهرهای نیکان,هنگام نوروز را جشن
فروردین خوانده اند. فروهران در ده روز
آخر سال بر زمین هستند و بامداد نوروز پیش از بر آمدن آفتاب,به
دنیای دیگر میروند.اردیبهشت
اردیبهشت نام دومین ماه سال و روز دوم
هر ماه در گاهشماری اعتدالی خورشیدی است. در
اوستا اشاوهیشتا و در پهلوی اشاوهیشت و در فارسی اردیبهشت گفته شده که کلمه
ای است مرکب از دو جزء:جزء اول((اشا))از
جمله لغاتی است که معنی آن بسیار منبسط است,راستی و
درستی,تقدس,قانون و
آئین ایزدی,پاکی....و
بسیار هم در اوستا به کار برده شده است.جزء
دیگر این کلمه که واژه ((وهیشت))باشد.
صفت عالی است به معنای بهترین,بهشت
فارسی به معنی فردوس از همین کلمه است.در
مجموع این کلمه به بهترین راستی و درستی است. در
عالم روحانی نماینده صفت راستی و پاکی و تقدس اهورامزداست و در عالم مادی
نگهبانی کلیه آتش های روی زمین به او سپرده شده است. در
معنی ترکیب لغت اردیبهشت((مانند بهشت))هم
آمده است.
ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﺳﻤﺒﻮل ﻣﺎ اﻳﺮاﻧﻴﺎن ﭼﻴﺴﺖ ؟
ﻧﮕﺎرﻩ ﻓﺮوهر ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ اﻳﺮان
از ﺁﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ هر ﮐﺸﻮر و ﻣﻠﺘﯽ ﻧﺸﺎﻧﻪ و ﺳﻤﺒﻮﻟﯽ وﻳﮋﻩ از ﺧﻮد دارﻧﺪ - اﻳﺮاﻧﻴﺎن ﻳﮑﯽ از ﮐﻬﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮدﻣﺎﻧﯽ هستند ﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﯽ ﺑﺴﻴﺎر ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﻴﺰ و ﺳﺮاﺷﺮ از داﻧﺶ و ﻓﺮهنگ و ﺧﺮد از ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻧﺪوﻩ ﻓﺮاوان ﺑﺴﻴﺎرﯼ از ﻣﺎ اﻳﺮاﻧﻴﺎن از ﺁن ﻧﺎ ﺁﮔﺎﻩ هستیم .
اﻳﻦﻧﺸﺎن " ﻓﺮهوشی" ﻳﺎ " ﻓﺮوهر" ﻧﺎم دارد ﮐﻪ ﻗﺪﻣﺖ ﺁن ﺑﻴﺶ از 4000 ﺳﺎل ﺗﺨﻤﻴﻦ زدﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .

ﺗﺎرﻳﺨﭽﻪﻓﺮهوﺷﯽ ﻳﺎ ﻓﺮوهر ﺑﻪ ﭘﻴﺶ از زاﻳﺶ زرﺗﺸﺖ ﺑﺰرﮔﻮار اﻳﻦ ﭘﻴﺮ و ﻓﻴﻠﺴﻮف ﺧﺮد و ﻓﺮهنگ و داﻧﺶ ﺟﻬﺎن ﺑﺎز ﻣﻴﮕﺮدد . ﺳﻨﮓﻧﮕﺎرﻩ هاﯼ ﺷﺎهنشاهان هخاﻣﻨﺸﯽ در ﮐﺎﺧﻬﺎﯼ ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﻴﺲ و ﺳﻨﮓ ﻧﮕﺎرﻩ هاﯼ ﺷﺎهنشاهان ﺳﺎﺳﺎﻧﯽهمه ﺣﮑﺎﻳﺖ از ﺁن دارد . ﻧﮑﺘﻪﺑﺴﻴﺎر ﺷﮕﻔت اﻧﮕﻴﺰ اﻳﻦ ﻧﺸﺎن ﻣﻠﯽﻣﺎ اﻳﺮاﻧﻴﺎن ﺁن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﮏ ﺗﮏ اﻳﻦﻧﺸﺎن داراﯼ ﻣﻔﻬﻮم داﻧﺸﯽ ﻧﻬﻔﺘﻪ اﺳﺖ .
اﻳﻨﮏﺑﻪ ﺗﺸﺮﻳﺢ اﻳﻦ ﻧﺸﺎن ﻣﻠﯽ ﻣﯽﭘﺮدازﻳﻢ :
۱- ﻗﺮار دادن ﭼﻬﺮﻩ ﻳﮏ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺳﺎﻟﺨﻮردﻩ در اﻳﻦ ﻧﮕﺎرﻩ اﺷﺎرﻩ ﺑﻪ ﺷﺨﺺ ﻧﻴﮑﻮﮐﺎرﯼ و ﻳﮑﺘﺎ ﭘﺮﺳﺘﯽ دارد ﮐﻪ رﻓﺘﺎر و ﻇﺎهر ﻣﺮﺗﺐ و ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻩ اش ﺳﺮﻣﺸﻖ و اﻟﮕﻮﯼ دﻳﮕﺮ ﻣﺮدﻣﺎن ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ و دﻳﮕﺮان ﺗﺠﺮﺑﻴﺎت وﯼ را ارج ﻣﯽ ﻧﻬﺎدﻧﺪ . ادامه مطلب ...










