خود ارضائی وپیامدهای آن
«استمناء» یعنی اینکه انسان با خودش کاری کند که از او منی بیرون بیاید، و این کار، از نظر اسلام حرام است و عامل این کار، مرتکب گناه کبیره شده است.
استمناء، دارای انواعی است؛
مثل بازی کردن با دست، گوش کردن به سخن و صدای زن نامحرم، رد و بدل کردن حرف های عاشقانه، در خیال آوردن و فکر کردن به مسائل شهوت انگیز. اگر کسی با اختیار یکی از این اعمال را به قصد خروج منی انجام دهد و منجر به خروج منی از انسان بشود، استمناء و حرام است.
این گناه به جز آن که، معصیت و مخالفت با پروردگار است، دارای عواقب بسیار خطرناکی است که به آن اشاره می شود:
عواقب خودارضایى:
توجه و آگاهى به عواقب خودارضایى باعث مى شود که انسان بهتر بتواند دامن همت به کمر زده و از این گناه اجتناب ورزد. البته عواقب سوء و پیامدهاى منفى و عملى این گناه فراتر از آن است که بتوان آنها را برشمرد بلکه فقط به چند مورد از آن اکتفا می کنیم:
1. پیامدهاى جسمانى:
ضعف چشم و بینایى، تحلیل رفتن قواى جسمانى، عقیم شدن و ناتوانى در تولید مثل، پیرى زودرس، ضعف مفاصل، لرزش دست، زشتى چهره و از بین رفتن طراوت صورت.
2. پیامدهاى روحى و روانى:
ضعف حافظه و حواسپرتى، اضطراب، منزوى شدن و گوشهگیرى، افسردگى، بىنشاطى و لذت نبردن از زندگى، پرخاشگرى و بداخلاقى و تندخویى، کسالت دائمى، ضعف اراده.
3. عوارض اجتماعى:
ناسازگارى خانوادگى، بىمیل شدن به همسر و ازدواج، ناتوانى در ارتباط با جنس مخالف و همسر، بی غیرت شدن، احساس طرد شدن، از بین رفتن عزت، پاکى، شرافت و جایگاه اجتماعى، دیر ازدواج کردن و لذت نبردن از زندگى مشترک.
همان طور که اشاره شد یکی از پیامدهای خود ارضایی، ضعف جنسی و عقیم شدن است.
البته تحقق این امور، بستگی به شرایط دیگری از جمله مدت استمرار استمناء، وضعیت جسمی، عوامل محیطی و .. دارد. هرچه مدت و تعداد دفعات این گناه ادامه پیدا کند، احتمال ابتلا به این عواقب بیشتر می شود.
یکی از خصوصیات بدن انسان این است که " منی" اضافی موجود در بدن را دفع می کند که این امر برای جوانان در حالت خواب و نا خودآگاه از آنان خارج می شود، به چنین حالتی "احتلام" گفته می شود. محتلم شدن شخص هیچ گناهی برای او ندارد بلکه چه بسا از طبیعی و نرمال بودن بدن او حکایت می کند. حال اگر شخص خودش با استمناء ، منی را خارج کند، دیگر محتلم نمی شود.